دنیای شادی


می نویسم ای یار خانه دوستی ما اینجاست تا که سهراب نپرسد دیگر خانه دوست کجاست..?!

 

کلبه تنهایی من روی تپه ای است
که نه راهی به آسمان دارد و نه به زمین
تپه ای که در سیاهی شب متوقف شده است
اگر به سراغ من می آیید ,
یا پرواز را یادم دهید یا زمینی شدن را ,
از معلق بودن بیزارم ...

 

پ.ن : بعد از 2 سال باز ایرانم... چقدر آدماش عوض شدن...

   + شادی - ۱:٠۱ ‎ب.ظ ; ٢٧ تیر ۱۳٩٠