دنیای شادی


می نویسم ای یار خانه دوستی ما اینجاست تا که سهراب نپرسد دیگر خانه دوست کجاست..?!

متشکرم، پائولو کوئلیو

 

 

 این یک تیکه ای از نامه ای است که پائولو کوئلیو برای جرج بوش نوشته بود. برای ما، مردم ایران هم صدق میکنه..

 

متشکرم که باعث شدید یک بار دیگر احساس کنیم که هر چند ممکن است سخنها شنیده نشود ولی دست کم به زبان میاید و این مارا در اینده نیرومند میکند.

متشکرم که به چیزی دست یافتید که در این قرن کمتر کسی به آن رسیده است، متحد کردن میلیون ها انسان در تمام قاره ها برای جنگیدن به خاطر یک عقیده، البته این عقیده مخالف عقیده ی شماست.

 متشکرم که ما را نادیده گرفتید، تمام مخالفان خود را به حاشیه راندید، زیرا آینده ی زمین از آن رانده شدگان شماست.

متشکرم چون بدون شما نمیتونستیم توانایی تحرک خود را دریابیم. شاید این توانایی اکنون به کار ما نیاید اما در آینده بسیار مفید خواهد بود. 

 

 

 الان دارم میرم تظاهرات ایرانی ها تو خیابونmariahilfe strasse به جای همتون شعار میدم!

به قول پائولو کوئلیو:

اکنون که ظاهرا راهی برای خاموش کردن طبل های جنگ وجود ندارد مایلم چیزی بگویم. همان گونه که یکی از شاهان کهن اروپا به مهاجمی گفت :  بامدادت زیبا باشد، آفتاب بر جوشن سربازانت بتابد، زیرا بعد از ظهر شکستت خواهم داد.

 

 

   + شادی - ٦:٠٠ ‎ب.ظ ; ٥ آذر ۱۳۸۸